Project omschrijving

Exposities Bas Steller

1995 Stadsgehoorzaal Kampen.

DINSDAG 14 november 1995 Kamper Nieuwsblad
Kunst & Cultuur – De begerige blikken van een verfverslinder.

Zonder krampachtig te worden klampt Bas Steller zich vast aan beproefde artistieke waarden. De 67-jarige kunstenaar uit Kampen omarmt de schilderkunst als medium bij uitstek. Hij verraadt honger naar verf in de manier waarop hij ermee schildert en boetseert. Zijn gretigheid vertaalt hij in pasteuze schilderijen met een abstract- expressionistische uitstraling.
De begerige blikken waarmee Steller naar de materie lonkt, monden uit in schilderijen waarin de verf royaal (gelaagd en geklonterd) is opgebracht. Het doel heiligt de middelen. Steller is geen verfverslinder uit effectbejag. Zijn schildertrant vreet materie. De beoogde doorploegde uitstraling vergt een berg verf. Hoe beweeglijk en expressionistisch de schilderijen ook lijken, ze zijn het resultaat van doordachte overwegingen en nuanceringen. Het proces van schilderen en overschilderen heeft veelal levendige composities opgeleverd waarin de inspiratiebron ondanks het abstraheringsproces herkenbaar is gebleven. Het werk is gebaseerd op traditionele schilderkunstige onderwerpen en de stijl is allerminst oorspronkelijk. Steller sluit aan bij schilderkunstige verworvenheden die in de eerste helft van deze eeuw veroverd werden. Desalniettemin is zijn werk authentiek en de expressiedrang komt overtuigend en geloofwaardig over.
‘Kubistische stad’ is een schilderij met een enigszins misleidende titel. Kubistische principes zijn niet ver doorgevoerd. Hoewel de compositie grotendeels is opgebouwd met vierkantjes, is de ordening losjes en zijn de geometrische vormen vlot genoteerd. Met schilderijen als ‘Volksdans’ en ‘Duinen bij Katwijk’ onderstreept Steller zijn voorkeur voor boetseren met verf. Een ander opvallend kenmerk dat veelvuldig voorkomt, is de kleurreductie.
Blauwgroene nuances domineren in ‘Damesorkest’, ‘Midzomer nachtdroom’ en ‘Wachten op morgen’. Minimaal gebruik van enkele felle contrasten (oranjerood, geel) houden de spanning vast. Levendige lijnvoering, vlotte toets- en joyeuze Vormentaal doen de rest.
Vergelijkbare eigenschappen komen voor in ‘Koningsdochters’ en ‘Het laatste perron’. Ook hier beheersen sobere blauwgroene schakeringen de sfeer. Abstracties en stileringen zorgen voor de nodige vitaliteit en oplichtende kleuraccenten garanderen onmisbare spanning.
Soms is de verfopbreng van Steller zo overdadig dat hij de grens van materie schilderkunst nadert. Met vlotte expressionistische gebaren geeft hij een onverwachte draai aan het doorploegde schilderij. Maar de kunstenaar huldigt ook andere inzichten. In ‘Buurpraatje’ en ‘Moeders met kinderen’ vallen de zware accenten op die door zwarte omlijningen worden veroorzaakt.
In het laatstgenoemde werk heeft de pasteuze schildertrant plaatsgemaakt voor transparante vlakken die door de vette lijnen heen breken. Die transparantie heeft zich in ander werk niet gemanifesteerd.

Interview Bas Steller door radio IJsselmond.